Onze filosofie

In een land waar er in vergelijking met de rest van Europa het meeste dierenartsen werkzaam zijn per inwoner en waar het ereloon het laagst is, is het geen wonder dat veel afgestudeerden niet eens effectief met dit beroep starten. Ook dierenartsen die het na een aantal jaren praktijk voor bekeken houden zijn geen uitzondering.  Het oprichten van groepspraktijken en klinieken waar men dan met meerderen het beroep samen uitoefent om zodoende meer kans te hebben op werkzekerheid en waar men tevens de service naar de klant en patiënt toe optimaliseert  door verregaande diagnostiek en specialisatie is hier wellicht een gevolg van. Het moet gezegd: voor de éénmans-praktijken is het heden-ten-dage geen vanzelfsprekendheid meer geworden.  We mogen dus niet klagen dat wijzelf na jaren nog overeind staan.  We hebben een klantenbestand opgebouwd dat eigenlijk dezelfde filosofie toebedaan is als wijzelf. Het is voornaam dat we de dieren als een volwaardig lid van het gezin aanzien. Toegegeven het zijn geen mensen, ok…Maar de zorgverstrekking moet met dezelfde ijver en toewijding gebeuren zoals dit door een arts of chirurg uit de humane geneeskunde gehanteerd word bij zijn patiënten.

Een van die belangrijke punten hierin is dat we met aandacht luisteren naar de eigenaar ivm de problemen van zijn of haar zielsvriend. We nemen vervolgens rustig de tijd voor een grondig eerste onzerzoek van de patiënt.  Eventuele bijkomende onderzoeken worden niet geschuwd en duidelijk gecommuniceerd naar de eigenaar.   We werken tevens samen met een aantal collega’s die ieder op hun beurt gespecialiseerd zijn of een bepaald aspect uit de diergeneeskunde grondig beheersen en we kunnen u dan indien nodig doorverwijzen.  Het stellen van een juiste diagnose is onontbeerlijk om de passende behandeling te kunnen starten.

En dit alles in een aangename en vriendelijke sfeer.  Klantvriendelijkheid lijkt ons heden ten dage een begrip dat wat in de vergetelheid raakt. “Time is cash, time is money”, ja ok meneer,  maar waar blijft de passie voor de job dan…?  Een medisch en zorg verstrekkend beroep zoals dat van een dierenarts kan toch alleen maar zijn draagwijdte ten volle benutten wanneer het met de “volle goesting” uitgeoefend wordt…

Zelfs wanneer we jammer genoeg een dier moeten laten inslapen is het kader waarin dit gebeurt van primordiaal belang, zowel voor de eigenaar als (en dit kan niet genoeg benadrukt worden) voor de patiënt.  Ook daar moet met tijd en toewijding voor gezorgd worden dat, en ook al lijkt dit misschien een beetje tegenstrijdig, die laatste stap in het begeleiden van de zieke patiënt naar zijn sterven, welk dier dat dan ook mag zijn, op een liefdevolle en vriendelijke manier gebeurt. Alle aspecten, vanaf het ogenblik van onderzoek en behandeling tot en met het laatste moment zijn dan allemaal terdege benut en het is pas dan dat professionalisme en passie mekaar integraal raken…Voor minder heeft het geen zin toch?

Dit is de filosofie waar we hier in de praktijk voor staan: Weten dat we met levende wezens bezig zijn en dat deze dieren onze uiterste inzet en hulp verdienen…Met respect,  kennis en gedrevenheid. En daar gaan we dan ook voor! De volle 200% !